ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΟ ΧΟΡΟ ΜΑΣ.

Το διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας σας προσκαλεί στην ετήσια αποκριάτικη συνεστίασή του το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2009 (ημέρα των ερωτευμένων !!!) και ώρα 21:00 στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Συλλόγου στη Βελβίνα.

η τιμή της πρόσκλησης είναι 15 ευρώ και στην οποία περιλαμβάνεται πλούσιο φαγητό με παραδοσιακά εδέσματα και άφθονο κρασί. Η μουσική σίγουρα θα σας απογειώσει και θα περάσετε ένα όμορφο βράδυ γεμάτο κέφι.

Για περισσότερες πληροφορίες αλλά και για την προμήθεια πρόσκλησης απευθυνθείτε στα μέλη του διοικητικού συμβουλίου.


Σας περιμένουμε όλους το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου στις 9 το βράδυ στο χορό μας.

Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα.


Βάλτε το κέφι ( και την πρόσκληση ) και τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνουμε εμείς.

Βόσκηση κοπαδιών στη Βελβίνα

Οι κάτοικοι της Βελβίνας ανέκαθεν ασχολήθηκαν με την εκτροφή των αιγοπροβάτων. Κάποτε στη δεκαετία του '60 η Βελβίνα αριθμούσε 2500 κεφάλια αιγοπρόβατα. Σήμερα αυτά δεν ξεπερνούν τα 500 κεφάλια.

Τι είναι η μηδική (τριφύλλι) και πως καλλιεργείται

Η μηδική είναι το κυριότερο κτηνοτροφικό φυτό της χώρας μας.

Καλλιεργείται για την παραγωγή σανού, χλωρού χόρτου και βοσκής σε ποτιστικά ή ξηρικά χωράφια σε όλες τις περιοχές της χώρας.

Συγκαλλιέργεια μηδικής με ετήσιο αγροστώδες εφαρμόζεται στη φθινοπωρινή σπορά και κύριο σκοπό έχει να προστατεύσει τα ευαίσθητα νεαρά φυτά της μηδικής από τις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα και την πλούσια παραγωγή χόρτου πολύ νωρίς την άνοιξη.

Συγκαλλιέργεια μηδικής με πολυετές αγροστώδες εφαρμόζεται για παραγωγή χόρτου καλύτερης ποιότητας για επιτόπου βόσκηση ή για ενσίρωση και μειώνονται οι πιθανότητες να προκληθεί τυμπανισμός στα ζώα κατά τη βόσκηση. Τα πιο κατάλληλα πολυετή αγρωστώδη για το σκοπό αυτό είναι η Δακτυλίδα και η Φεστούκα.

Ευνοϊκοί παράγοντες για την εκμετάλλευση όλων των παραγωγικών δυνατοτήτων της μηδικής είναι: ψηλές θερμοκρασίες, αρκετό νερό, πλούσιο και βαθύ έδαφος.

Το ψύχος, η περίσσεια υγρασίας στο έδαφος και το χαμηλό «ΡΗ» είναι περιοριστικοί παράγοντες. Μεσοπρώιμες ποικιλίες μηδικής μπορούν να καλλιεργηθούν με επιτυχία σε οποιαδήποτε περιοχή της Ελλάδας. Τα πολύ όξινα εδάφη (ΡΗ 5,5), αυτά που κατακλύζονται από νερά και αυτά που έχουν αδιαπέραστο στρώμα σε μικρό βάθος (30-40 εκατ.) πρέπει να αποκλείονται από την καλλιέργεια της μηδικής. Τα όξινα, τα πολύ αλκαλικά, τα πολύ συνεκτικά, τα πολύ αμμουδερά, τα φτωχά σε ασβέστιο και αυτά που δεν στραγγίζουν καλά είναι να αποφεύγονται. Να «προτιμούνται» τα βαθιά, μέσης σύστασης γόνιμα εδάφη, που στραγγίζουν καλά και περιέχουν αρκετό ασβέστιο.

Το βαθύ καλοκαιρινό όργωμα είναι απαραίτητο και αν η πυκνότητα των πολυετών ζιζανίων είναι μεγάλη τότε ένα ακόμη καλοκαιρινό όργωμα, στο συνηθισμένο βάθος, συντελεί στη ριζικότερη καταπολέμηση τους. Το χειμώνα γίνεται ένα κοινό όργωμα για την καταστροφή των ζιζανίων. Την άνοιξη οι επεμβάσεις που γίνονται είναι πάντοτε ελαφρές και αποσκοπούν στην καταστροφή των ζιζανίων και στην καλή προετοιμασία «κλίνης σπόρου». Η φρέζα πρέπει να «ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ» σαν μέσο προετοιμασίας του εδάφους.

Η σπορά γίνεται ή με το χέρι στα πεταχτά ή με σπαρτική μηχανή σε γραμμές (απαραίτητα για τις σποροπαραγωγικές καλλιέργειες).

Η καλύτερη απόσταση γραμμών είναι τα 20 εκατ. για τις σανοδοτικές και τα 40 εκατ. για τις ποτιστικές σποροπαραγωγικές καλλιέργειες. Η σπορά πρέπει να γίνει σε μικρό βάθος (1-2 εκατ.) και να σκεπασθεί καλά ο σπόρος. Αν οι εδαφικές συνθήκες το επιτρέπουν, καλό είναι, να γίνει ελαφρό κυλίνδρισμα για να έλθει σε επαφή ο σπόρος με το χώμα και να συγκρατηθεί η υγρασία στο επιφανειακό στρώμα του εδάφους. Αν επικρατεί ξηρασία και χαθεί η επιφανειακή υγρασία είναι απαραίτητο να γίνουν ελαφρά ποτίσματα με τεχνίτη βροχή.

Όταν η σπορά γίνεται με το χέρι ή με κοινές σπαρτικές μηχανές σίτου, οι ποσότητες σπόρου που συνιστώνται είναι 2 έως 2,5 κιλά ανά στρέμμα, για τις σανοδοτικές και 1 έως 1,5 κιλά ανά στρέμμα, για τις σποροπαραγωγικές καλλιέργειες. Αν χρησιμοποιηθεί περισσότερος σπόρος δεν είναι μόνο αδικαιολόγητη αλλά σοβαρό τεχνικό λάθος.

Ο όρος διαχείριση εδώ αναφέρεται στους θερισμούς για σανό ή σπόρο, στη βόσκηση και στη διάρκεια του μηδικεώνα.

Στης ανοιξιάτικης σποράς σανοδοτικές καλλιέργειες ο πρώτος θερισμός γίνεται στην έναρξη προς γενίκευση της άνθησης (40-45%). Στο ίδιο στάδιο γίνονται και οι άλλοι θερισμοί του πρώτου έτους εκτός από τον τελευταίο που γίνεται αρκετά πριν από την συνηθισμένη ημερομηνία εμφανίσεως των παγετών και εφόσον η βλάστηση έχει ύψος >30 εκ. Από το δεύτερο έτος και μετά ο πρώτος θερισμός γίνεται όταν ωριμάσει η βλάστηση. Οι άλλοι θερισμοί γίνονται όπως τον πρώτο χρόνο.

Σιις καλλιέργειες αυτές αφήνεται για παραγωγή σπόρου η πρώτη βλάστηση χωρίς να γίνει θερισμός για σανό. Από το δεύτερο έτος και μετά στις σποροπαραγωγικές καλλιέργειες γίνεται πρώτα ένας θερισμός για σανό και αφήνεται η δεύτερη βλάστηση για παραγωγή σπόρου. Ο χρόνος του πρώτου θερισμού ρυθμίζεται έτσι ώστε η άνθηση της δεύτερης αναβλάστησης να συμπέσει με ευνοϊκές συνθήκες για τη γονιμοποίηση - καρπόδεση και τη θρέψη του σπόρου. Το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου συγκεντρώνει, στις περισσότερες περιοχές της χώρας μας, τις μεγαλύτερες προϋποθέσεις για το σκοπό αυτό. Τα έντομα, επικονιαστές, είναι συνήθως την εποχή αυτή αρκετά, η τοποθέτηση όμως 1-2 κυψελών /στρέμμα ευνοεί περισσότερο την καρπόδεση.

Η συγκομιδή του σπόρου γίνεται όταν το 75-80% των καρπών (λουβιών) πάρει κιτρινωπό προς καστανό χρώμα. Τα διάφορα αποφυλλωτικά επιταχύνουν την ξήρανση φύλλων και βλαστών και διευκολύνουν τον θεριζοαλωνισμό. Η μηδική πρέπει να κόβεται σε ύψος 5 εκ. περίπου πάνω από το έδαφος για καλύτερα αποτελέσματα. Κοπή σε μεγαλύτερο ύψος σημαίνει απώλεια παραγωγής, κοπή σε μικρότερο ύψος μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ζημίες μέχρι και καταστροφή των "κεφαλών" της μηδικής. Τα περιστρεφόμενα χορτοκοπτικά αν δεν ρυθμιστούν καλά θερίζουν πολύ χαμηλά και προκαλούν πολύ σοβαρές ζημίες στη μηδική.

Το θεριζόμενο χόρτο πρέπει να απομακρυνθεί το δυνατό συντομότερα από την επιφάνεια του μηδικεώνα για να διευκολύνουμε το ξεκίνημα της νέας αναβλάστησης. Τα φύλλα περιέχουν τα περισσότερα θρεπτικά στοιχεία και φροντίδα μας πρέπει να είναι οι όσο γίνεται μικρότερες απώλειες. Χόρτο με 15% περίπου υγρασία είναι κατάλληλο για δεματοποίηση.

Ανάλογα με την περιοχή στις σανοδοτικές καλλιέργειες γίνονται 5-6 κοπές το χρόνο και στις σποροπαραγωγικές 1 για σπόρο και 2-3 για σανό. Στην ξηρική καλλιέργεια ο καλύτερος τρόπος αξιοποιήσεως της αραιάς και χαμηλής καλοκαιρινής αναβλάστησης είναι η βόσκηση. Η φθινοπωρινή αναβλάστηση της ποτιστικής και ξηρικής μηδικής προσφέρεται επίσης για βόσκηση, αρκεί να απομακρύνονται έγκαιρα τα ζώα πολύ πριν από τη συνηθισμένη ημερομηνία εμφανίσεως των παγετών. Η υπερβόσκηση μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ζημίες στις κεφαλές της μηδικής και αραίωμα. Η υπερβόσκηση είναι μια από τις κυριότερες αιτίες πρόωρου αραιώματος της μηδικής. Τις μεγαλύτερες αποδόσεις σε σανό παίρνουμε το δεύτερο ή τρίτο χρόνο, αλλά και οι αποδόσεις του τέταρτου, πέμπτου έτους είναι ικανοποιητικές. Οι πρώιμες ποικιλίες αραιώνουν γρηγορότερα ακόμα και όταν εφαρμόζεται η σωστή διαχείριση. Οι μεσοπρώιμες ελληνικές ποικιλίες «ΥΠΑΤΗ» και «ΥΛΙΚΗ» είναι από τις πιο μακρόβιες. Οι ξηρικοί μηδικεώνες αντίθετα από ότι πιστεύαμε παλαιοτέρα διατηρούνται περισσότερο από τους ποτιστικούς.

Ο ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Η έννοια του αγροτουρισμού



Ο αγροτουρισμός είναι μία από τις εναλλακτικές μορφές τουρισμού, οι οποίες επιδιώκουν την αποφυγή αρνητικών και τη δημιουργία θετικών κοινωνικών, πολιτιστικών και περιβαλλοντικών επιπτώσεων.



Η ελληνική πρακτική και η σχετική με το θέμα βιβλιογραφία, συνοψίζουν μια εννοιολογική οριοθέτηση του όρου «αγροτουρισμός» ως εξής :



«Είναι εκείνη η τουριστική δραστηριότητα που αναπτύσσεται σε χώρο μη αστικό από τους απασχολούμενους κύρια στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα και ειδικότερα σε οικογενειακής ή συνεταιριστικής μορφής μικρές τουριστικές μονάδες παροχής αγαθών και υπηρεσιών, με σκοπό την ενίσχυση του αγροτικού εισοδήματος και της τοπικής οικονομίας, τόσο από την εκμετάλλευση των τουριστικών καταλυμάτων (ενοικιαζόμενα δωμάτια, πανσιόν, ξενώνες, camping), όσο και από την τροφοδοσία των τουριστικών μονάδων με προϊόντα τοπικής παραγωγής γεωργικών συνεταιρισμών».


Μορφές Αγροτουρισμού



Οι κυρίαρχες μορφές αγροτουρισμού σε διεθνές επίπεδο είναι οι διακοπές σε αγροκτήματα και οι διακοπές σε αγροτικά καταλύματα (αγροικίες) που βρίσκονται μέσα στον αγροτικό οικισμό.

Η Ελλάδα με τη μεγάλη οικιστική της διασπορά, με την πολυνησιακή της συγκρότηση, με την αποκεντρωμένη μνημειακής της τοπογραφία, με το εναλλασσόμενο τοπίο, με τις μορφολογικές της αντιθέσεις και με τις διαφοροποιημένες κλιματολογικές της συνθήκες, συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις για ανάπτυξη μιας πλατιάς κλίμακας μορφών αγροτουρισμού.



Οι μορφές αυτές μπορούν να καταταχθούν σε δυο κατηγορίες :

· ο αμιγής αγροτουρισμός, όπου οι φιλοξενούμενοι πέρα από τον κύριο προορισμό τους (διακοπές - ανάπαυση), ασχολούνται είτε με αγροτικές εργασίες κατά κανόνα στο αγρόκτημα (περιποίηση ζώων, άρμεγμα, τυροκομία, θερισμός, τρυγητός, λιομάζεμα, οπωροκηπευτική, μελισσοκομία, κτλ.), είτε και πολλές φορές παράλληλα, με ψυχαγωγικές δραστηριότητες, από αυτές που τους προσφέρει το περιβάλλον της αγροτικής περιοχής (κολύμπι, ψάρεμα, πεζοπορία, ορειβασία, κυνήγι, ιππασία, κτλ.).

· ο σύνθετος αγροτουρισμός, όπου οι τουρίστες, πέρα από τις παραπάνω δραστηριότητες, που μπορούν να αναπτύξουν μάλλον περιθωριακά, ικανοποιούν κύρια, κάποιες προσωπικές ανάγκες τους, που εξειδικεύουν τον αγροτουρισμό της περιοχής, όπως για παράδειγμα τουρισμός υγείας, αθλητισμού, φυσιολατρίας, θρησκείας, πολιτισμού.



Κύριες μορφές αμιγή αγροτουρισμού στην Ελλάδα

· Αγροτουρισμός σε χωριά ιδιαίτερου φυσικού κάλους (ορεινά και μη) που προσελκύουν τους επισκέπτες, αξιοποιώντας την ομορφιά της τοποθεσίας τους.

· Αγροτουρισμός σε νησιωτικές ή παραλιακές περιοχές οι οποίες αξιοποιούν κυρίως τους θερινούς μήνες τον ήλιο και τη θάλασσα.

· Αγροτουρισμός σε παραδοσιακούς οικισμούς οι οποίοι έχουν να αναδείξουν μια ξεχωριστή αρχιτεκτονική που προσελκύει τον κάτοικο των τσιμεντένιων αστικών κέντρων.

· Αγροτουρισμός κοντά σε προστατευόμενες περιοχές, όπως εθνικούς δρυμούς και υδροβιότοπους οι οποίες εκτός από φυσικό κάλλος, αναλαμβάνουν να εμπλουτίσουν τις γνώσεις των επισκεπτών σε θέματα οικολογίας.

· Αγροτουρισμός σε καταλύματα συνεταιριστικής μορφής, όπου τα μέλη των συνεταιρισμών, κυρίως γυναίκες προσφέρουν προϊόντα δικής τους ή τοπικής παραγωγής και αυθεντική φιλοξενία.


Κύριες μορφές σύνθετου αγροτουρισμού στην Ελλάδα

· Αγροτουρισμός σε περιοχές με ιαματικές πηγές, γνωστές ως λουτροπόλεις, όπου σε ειδικά υδροθεραπευτήρια οι τουρίστες υπόκεινται σε κάποιες θεραπευτικές αγωγές, σε ένα συνδυασμό αποτοξίνωσης και σωματικής χαλάρωσης.

· Αγροτουρισμός σε ορεινά χωριά στην περιοχή των οποίων λειτουργεί οργανωμένο χιονοδρομικό κέντρο, που αποτελεί το στοιχείο έλξης των τουριστών.

· Αγροτουρισμός σε αγροτικές περιοχές με αθλητικές εγκαταστάσεις, όπου προσφέρονται όλες οι δυνατότητες για ανάπαυση και άθληση.

· Αγροτουρισμός σε κατασκηνωτικούς χώρους (camping), που βρίσκονται στον περίγυρο αγροτικών οικισμών με τους οποίους συνδέονται οικονομικά κοινωνικά και πολιτισμικά.

· Αγροτουρισμός για παιδιά μικρής ηλικίας, που πραγματοποιείται σε παιδικές κατασκηνώσεις με αθλητικές εγκαταστάσεις, πλήρη φιλοξενία και προσφορά μορφωτικού, ψυχαγωγικού προγράμματος.

· Αγροτουρισμός σε κέντρα διερχομένων τουριστών που βρίσκονται σε ειδικούς κόμβους και δέχονται περαστικούς για να τους προσφέρουν φιλοξενία

· Αγροτουρισμός σε αγροτικές περιοχές όπου υπάρχουν πολιτιστικά ενδιαφέροντα. Οι διακοπές στις περιοχές αυτές συνδέονται με πνευματικές ενασχολήσεις.



Όλες οι παραπάνω μορφές αγροτουρισμού στην Ελλάδα εντοπίζονται σε αγροτικές περιοχές, οι τύποι των καταλυμάτων είναι κυρίως δωμάτια εντός της οικίας της αγροτικής οικογένειας ή καταλύματα που αποτελούν προέκταση της κατοικίας, είτε τέλος ανεξάρτητα της οικίας δωμάτια, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η ανεξαρτησία της ιδιωτικής ζωής των κατοίκων και των επισκεπτών.


Στόχοι Αγροτουρισμού



Ο αγροτουρισμός στοχεύει σε δύο παράλληλους στόχους:

· Να δώσει τη δυνατότητα στον τουρίστα να περάσει ήρεμες διακοπές μέσα στη φύση, έξω από το πλαίσιο του ανεπτυγμένου τουρισμού, μέσα σε ένα φιλόξενο κλίμα που δημιουργεί η ίδια η φύση και οι άνθρωποί της

· να ενισχύσει τον επαγγελματία του αγροτικού εισοδήματος με την εκμετάλλευση καταλυμάτων και την τροφοδοσία των επισκεπτών, των καταλυμάτων, με προϊόντα της ντόπιας αγροτικής παραγωγής και της τοπικής λαϊκής τέχνης.



Κάτω από αυτήν την οπτική γωνία ο αγροτουρισμός αποτελεί μια πραγματικά σημαντική μορφή τουριστικής ανάπτυξης που στοχεύει:

· Στο συνδυασμό συνεργασίας των τριών τομέων της παραγωγής μιας χώρας (πρωτογενούς, δευτερογενούς και τριτογενούς)

· Στην περιφερειακή ανάπτυξη, αφού η ύπαρξη του αποτελεί σημαντικό λόγο δημιουργίας αναπτυξιακών έργων υποδομής και ανωδομής

· Στην ελαχιστοποίηση των περιβαλλοντικών και οικολογικών επιβαρύνσεων

· Στην άνοδο του οικονομικού επιπέδου των περιοχών αυτών και στη συμπλήρωση του εισοδήματος των κατοίκων καθώς και στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας του αγροτικού πληθυσμού

· Στη διασφάλιση και στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης, έχοντας συγχρόνως θετική επίδραση στη συγκράτηση των πληθυσμών στον τόπο κατοικίας. Παράλληλα με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας επιβιώνουν συχνά επαγγέλματα που τείνουν να εκλείψουν και τέτοια στη χώρα μας θεωρούνται αυτά που σχετίζονται με χειρονακτικές τέχνες, όπως η ξυλογλυπτική, η αργυροχρυσοχοΐα, η κεραμική, η υφαντική

· Στη βελτίωση και διάθεση των τοπικών και γεωργικών προϊόντων καθώς και στη γνωριμία τους με το κοινό

· Στη διατήρηση, την προβολή και την αξιοποίηση της αρχιτεκτονικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς

· Γνωριμία με τη φύση και ψυχολογική ικανοποίηση και ανάταση του τουρίστα από την επαφή του με αυτή

Στην ενεργοποίηση του τοπικού πληθυσμού με την ανάπτυξη νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων σε περιοχές που μέχρι σήμερα παρέμεναν αναξιοποίητες, ενώ στη πραγματικότητα διαθέτουν δυναμική ανάπτυξης.

Η πολιτεία έχει υποχρέωση να συμβάλλει στην κατάρτιση των νέων ανθρώπων σε θέματα αγροτουρισμού, για να ανοιχτούν νέοι ορίζοντες στην αγροτική εκμετάλλευση, στην παραγωγή παραδοσιακών προϊόντων και να διασώσει τέχνες που αλλιώς θα είχαν πεθάνει. Να δημιουργηθεί ένα κανάλι επικοινωνίας απομονωμένων περιοχών με τα μεγάλα αστικά κέντρα για να δώσει προοπτικές ζωής στους νέους των περιοχών, για να στήσουν την δική τους επιχείρηση και να προσφέρουν υπηρεσίες επαγγελματικού επιπέδου.

Οι τοπικές κοινωνίες , οι Δήμοι ,οι Σύλλογοι, να γίνουν αρωγοί αυτής της προσπάθειας ανασυγκρότησης της υπαίθρου με έργα υποδομής , προβολής, οργάνωσης εκδηλώσεων, ευγενή άμιλλα και συνεταιριστική συνείδηση ώστε να αναδεικνύουν τη μοναδικότητα της περιοχής .

Στον αγροτουρισμό, η φύση δεν αποτελεί απλά το σκηνικό των διακοπών –η επαφή του επισκέπτη μαζί της, όπως και με τους κατοίκους της, είναι πραγματική και ουσιαστική, και όχι επιφανειακή και τυπική.

Είναι2 από τις πολλές φωτογραφίες που αποτυπώνουν την καταστροφή που επήλθε από την πυρκαγιά που εκδηλώθηκε το 2007 στη Βελβίνα. Εικόνες που ευχόμαστε να μην ξαναδούμε ποτέ στην περιοχή μας.

Παλιοπλάτανος

Ένας από τους πολλούς δασικούς δρόμους που διασχίζουν τα υπέροχα δάση που περιβάλλουν τη Βελβίνα Ναυπάκτου. Μία βόλτα με το ποδήλατο ή και με τα πόδια θα σας κάνει να ξεχάσετε ότι σας βασανίζει και να χαλαρώσετε.

ΝΕΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΓΑ

Ενημερωτικό σημείωμα έστειλε ο οργανισμός Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων με θέμα «Βασικές τροποποιήσεις και αλλαγές στην ασφάλιση ζωικού κεφαλαίου ΕΛΓΑ» Στις νέες ασφαλιστικές καλύψεις προστίθενται νέοι καλυπτόμενοι ασφαλιστικά κίνδυνοι όπως
1.Σεισμός
2.Κατολίσθηση
3.Καθίζηση εδάφους
4.Πυρκαγιά από ανωτέρα βία
5. Παραφυματίωση, προιούσα πνευμονία, λυστερίαση και νόσος οιδήματος των αιγών και των προβάτων.
6.Μετατόπιση ηνύστρου δεξιά με στροφή των βοοειδών
7.Ειλεός
8. Ατυχήματα και γαγγραινώδη μαστίτιδα των βοοειδών
Καθώς επίσης και Νοζεμίαση και σηψηγονία των μελισσοσμηνών.

Σε αυτές τις ομάδες επίσης εντάσσονται η «ομαδοποίηση των κινδύνων» , η «αθροιστικότητα των ζημιών», και η «ασφαλιστική περίοδος». Κίνδυνοι δηλαδή που έχουν συνάφεια μεταξύ τους και θεωρούνται ως ένας ενιαίος κίνδυνος.


Οι ασφαλιζόμενοι κίνδυνοι διακρίνονται σε ομάδες κινδύνων ως εξής;
-Το χαλάζι, το υπερβολικό ψύχος, το χιόνι, η ανεμοθύελλα, η πλημμύρα, ο καύσωνας, ο κεραυνός, ο σεισμός , η κατολίσθηση, η καθίζηση και η πυρκαγιά από ανωτέρα βία αποτελούν ομάδα κινδύνου.
-Οι ζημιές από άγρια ζώα
-Οι επιπλοκές τοκετού, η μετατόπιση ηνύστρου δεξιά με στροφή των βοειδών, ο ειλεός και τα ατυχήματα των βοειδών αποτελούν ομάδα κινδύνου.
-Ο άνθρακας, ο πνευματάνθρακας, και ο κακοήθης καταρροικός πυρετός των αιγών και των προβάτων αποτελούν ομάδα κινδύνου.
-Η λοιμώδης αγαλαξία, η παραφυματίωση, η προιούσα πνευμονία, λιστερίαση και η νόσος οιδήματος των αιγών και των προβάτων αποτελούν ομάδα κινδύνου.
-Η σηψηγονία και η νοζεμίαση των μελισσοσμηνών αποτελούν αμάδα κινδύνου.

Η ανωτέρο ομαδοποίηση των κινδύνων ζημιών σε συνδυασμό με την αθροιστικότητα στην διάρκεια της ασφαλιστικής περιόδου που είναι ένα ημερολογιακό έτος αποτελούν την βασική αλλαγή στην ασφάλιση του ζωικού κεφαλαίου από τον ΕΛΓΑ, αποζημιώνοντας πλέον τους κτηνοτρόφους κατά την διάρκεια ενός έτους , από όλες τις σποραδικές και μεμονωμένες ζημιές που συμβαίνουν από αίτια που ανήκουν στην ίδια ομάδα κινδύνων. Δηλαδή με το νέο κανονισμό ασφάλισης ζημιές 10 προβάτων που έγιναν σε κτηνοτρόφο σε διάστημα 6 μηνών στα χειμαδιά από λύκο και αρκούδα αποζημιώνονται πλέον αθροιστικά αφού συμπληρώνουν την μισή ασφαλιστική μονάδα.


Μειώνεται από 8% σε 5% το ποσοστό ζημιάς , από το οποίο και κάτω δεν καλύπτονται οι ζημιές που προκαλούνται από τη λοιμώδη αγαλαξία στις αίγες και τα πρόβατα και επιπλέον συνυπολογίζονται για την κάλυψη του ποσοστού αυτού και οι ζημιές άλλων πέντε νέων καλυπτόμενων ασφαλιστικά ασθενειών.

Ενοποιούνται στα πλαίσια της ομάδας κινδύνου οι συντελεστές αποζημίωσης των ζημιών από άγρια ζώα.
Με την ενοποίηση αυτή των συντελεστών αποζημίωσης στο 100% αυξάνεται για τις ζημιές από λύκο και από άγρια αδέσποτα σκυλιά ο συντελεστής κατά 20% . Επιπροσθέτως στην έννοια άγρια ζώα περιλαμβάνονται όλα τα θερμόαιμα σαρκοφάγα που προκαλούν ζημιά στο ζωικό κεφάλαιο.

Μειώνεται ο αριθμός των ασφαλιστικών μονάδων των κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων που εξαιρούνται από την ασφαλιστική κάλυψη από 2 σε 1 ασφαλιστικές μονάδες.

Καταργείτε ο περιορισμός του ποσοστού ζημιάς 8% για τα μελισσοσμήνη από το οποίο και κάτω δεν καλύπτονται οι ζημιές και παραμένει μόνο ο περιορισμός των 5 μελισσοσμηνών , στις δε αποζημιώσεις καταργείτε η απαλλαγή του 5%. Για ζημιά από αρκούδα δεν ισχύει ο περιορισμός αυτός ενώ αποζημιώνεται και ένα μόνο μελισσοσμήνος.

Μειώνονται στο μισό τα τέλη επανεκτίμησης τα οποία ορίζονται στα ίδια ποσά με τα αντίστοιχα τέλη εκτίμησης.

Επεκτείνεται η δυνατότητα υποβολής αναγγελίας ζημιάς που αφορά στο ζημιογόνο αίτιο «επιπλοκές τοκετού» αντί των 48ωρών που ισχύει σήμερα στις αμέσως 3 επόμενες ημέρες από του τοκετού.

Όσον αφορά στο ζημιογόνο αίτιο «ατυχήματα» των βοειδών ο ασφαλισμένος υποχρεούται- ο ίδιος ή μέσω του ανταποκριτή- να προβεί σε αναγγελία της ζημιάς άμεσα με την επέλευση του ζημιογόνου αιτίου.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ βΕΛΒΙΝΙΩΤΩΝ

Έπειτα και από τις αρχαιρεσίες των εκλεγμένων από τις εκλογές του συλλόγου Απανταχού Βελβινιωτών "Η Αγία Τριάδα" που έγινε στις 28-12-08, αναλαμβάνουν καθήκοντα:

Πρόεδρος: Μαρία Πανουργιά Μπέσσα

Αντιπρόεδρος: Κωνσταντίνος Ανδρεόπουλος

Γενικός Γραμματέας: Σωτήριος Καρέλης

Αν. Γραμματέας: Κωνσταντίνος Νασόπουλος

Ταμίας: Κωνσταντίνος Κυρίτσης

Μέλος: Βασιλική Μπιλαλή

Μέλος: Παναγιώτης Κοντοχρήστος



έπειτα και από την ανάθεση των καθηκόντων το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας εύχεται σε όλους χρόνια πολλά και καλά.

Στόχος για την επόμενη διετία είναι να αναδείξουμε το χωριό μας, να προάγουμε τα ήθη και έθιμα που μερικοί παλιοί Βελβινιώτες διατηρούν ακόμη και τέλος θα προσπαθήσουμε να γνωρίσουν οι νέοι μας, που κατάγονται από τη Βελβίνα να γνωρίσουν το χωριό μας, να μάθουν την ιστορία του και τέλος να συνεχίσουν να αγαπούν και να σέβονται το χωριό που τους μεγάλωσε.

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ "ΕΛΛΗΝΙΚΑ"

Για Τρίτη συνεχόμενη χρονιά πραγματοποιούνται συστηματικές ανασκαφές στη Βελβίνα στον αρχαιολογικό χώρο Ελληνικό. Η αποστολή ανασκαφής αποτελείται από 15 πτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές καθώς επίσης και από πέντε εργάτες της 26 εφορείας κλασσικών αρχαιοτήτων υπό την διεύθυνση του Διευθυντή του Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών Νίκου Καλτσά και της καθηγήτριας του αρχαιολογικού μουσείου Θεσσαλονίκης Αλίκη Μουστάκα Αν και φέτος υπήρξε ο κίνδυνος ακύρωσης της ανασκαφής καθώς το υπουργείο Πολιτισμού δεν χρηματοδότησε την αποστολή στη Βελβίνα, με την βοήθεια του Δήμου Ναυπάκτου αποφασίστηκε να ενισχυθεί οικονομικά η φετινή ανασκαφή στη Βελβίνα, με το ποσό των 5.000 ευρώ. Πρόκειται για μια σημαντική βοήθεια αν αναλογιστεί κανείς το κόστος που έχει μια ανασκαφή.
Ευχαριστημένοι από την πορεία των ανασκαφών δηλώνουν η κ. Μουστάκα και ο κ. Καλτσάς, αφού τα ευρήματα δικαιώνουν τους κόπους των συντελεστών.
Τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα από την έως τώρα πορεία των εργασιών στον αρχαιολογικό χώρο της Βελβίνας θα παρουσιαστούν στο Αρχαιολογικό συμπόσιο που διοργανώνει η νομαρχία Αιτωλοακαρνανίας και η 26η εφορεία προϊστορικών και κλασσικών αρχαιοτήτων στις 26, 27 και 28 Σεπτεμβρίου στο Μεσολόγγι στο διοικητήριο της Νομαρχίας.

Ο Γολγοθάς των αρχαιολόγων…
Δεν είναι όμως όλα ρόδινα για την αποστολή. Υπάρχουν πάρα πολλά προβλήματα που την συνοδεύουν όπως αυτό της μεταφοράς του προσωπικού από τη Ναύπακτο, όπου και διαμένουν προσωρινά, μέχρι και στο χώρο της ανασκαφής καθώς το δίκτυο πρόσβασης βρίσκεται σε πολύ κακή κατάσταση. Σε μήκος περίπου 3 χιλιομέτρων υπάρχει χωματόδρομος με αποτέλεσμα το όχημα της περιφέρειας δυτικής Ελλάδας αλλά και το μισθωμένο λεωφορείο του Ιδρύματος Ψύχα, που χρηματοδοτεί και τις εργασίες στη Βελβίνα να μην μπορούν να διανύσουν όλη την διαδρομή και αυτό να αποτελεί τον καθημερινό Γολγοθά για τους αρχαιολόγους που ανεβαίνουν το βουνό με βαριά εργαλεία. Εκκλήσεις για την βελτίωση του δρόμου έγιναν αλλά έπεσαν στο κενό. Να τονιστεί ότι και οι εγκαταστάσεις στον αρχαιολογικό χώρο δεν είναι καλύτερες, αφού δεν υπάρχουν ούτε τουαλέτες αλλά ούτε και δίκτυο νερού.

Σωτήρης Καρέλης

Γνωρίστε τη Βελβίνα

Βελβίνα

ΘΕΣΗ: Η Βελβίνα είναι κτισμένη σε ένα μικρό λεκανοπέδιο, σε υψόμετρο 170 μέτρων, που σχηματίζεται στις νοτιανατολικές απολήξεις του ορεινού όγκου «Παλατράχη». Απέχει μόλις οκτώ χιλιόμετρα δυτικά της Ναυπάκτου, ακολουθώντας τη διαδρομή Ναύπακτος – Αφροξυλιά - Βελβίνα.

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: Τόσο εντός του χωριού, όσο και στη γύρω περιοχή υπάρχουν αρκετές αρχαιότητες. Σημαντικότερος όλων είναι ο αρχαιολογικός χώρος που βρίσκεται στην κορυφογραμμή του λόφου «Παλατράχης» σε υψόμετρο 509 μέτρων γνωστός με το όνομα «Ελληνικά».
Στην περιοχή σώζονται τα θεμέλια μεγάλου ναού, θυσιαστήριο, αποθήκη, ίχνη από μικρότερο ναό και στοά της ελληνιστικής περιόδου.
Η επικρατέστερη άποψη είναι πως πρόκειται για το αρχαίο Μολύκρειο, όπως επιβεβαιώνουν επιφανείς αρχαιολόγοι.

ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 το δημοτικό διαμέρισμα Βελβίνας είχε 124 κατοίκους.

Η ΖΩΗ ΣΗΜΕΡΑ: Είναι γεγονός ότι οι απογραφέντες κάτοικοι δεν είναι μόνιμοι κάτοικοι. Οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού είναι ελάχιστοι. Το Δημοτικό Σχολείο του χωριού είναι κλειστό από το 1977.

Ωστόσο, καθημερινά επισκέπτονται το χωριό αρκετοί Βελβινιώτες που διαμένουν στην Ναύπακτο, διότι διατηρούν οικόσιτα ζώα ή καλλιεργούν κηπευτικά και αμπέλια.

Τα τελευταία χρόνια λειτουργεί στην περιοχή πτηνοτροφική μονάδα και κτηνοτροφική μονάδα με βοοειδή.
Αρκετοί κάτοικοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία, αφού η γύρω περιοχή προσφέρεται για κτηνοτροφική εκμετάλλευση.

ΦΥΣΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ: Η Βελβίνα είναι ένα καταπράσινο χωριό, παρά το γεγονός ότι δεν έχει πολλές πηγές νερού στην περιοχή της. Γύρω - γύρω περιβάλλεται από δασώδη έκταση, κυρίως χαμηλής βλάστησης. τα τελευταία χρόνια το Δασαρχείο Ναυπάκτου προέβη σε δεντροφύτευση μιας ποικιλίας μαύρης πεύκης, που δυστυχώς από τις πολλές και μεγάλες πυρκαγιές που έχουν πλήξει την περιοχή μας έχει καταστραφεί ένα μεγάλο μέρος από αυτό το είδος πεύκου.

Στο τοπίο κυριαρχεί η κουμαριά, το ρείκι, η πουρνάρα, το φιλίκι, ο σχοίνος κ.ά. Μεγάλα τμήματα της δασικής έκτασης έχουν φυτευτεί με κουκουναριές και ευκάλυπτα.

Η Βελβίνα είναι ένα ενδιαφέρον χωριό από περιβαλλοντικής άποψης, έχει καλό κλίμα, είναι κοντά στη Ναύπακτο και έχει αρχαιολογικό χώρο με πλούσια ευρήματα.

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ: Στη θέση «Ελληνικό», στην κορυφογραμμή του λόφου της Παλατράχης (502 μ.) ΝΔ της Βελβίνας, υπάρχουν τα θεμέλια της Ακρόπολης του αρχαίου Μολυκρείου καθώς και αρχαίου ναού, ενδεχόμενα Πελασγικής εποχής, αφιερωμένου στο θεό Ποσειδώνα. Νότια του ναού υπάρχει εντυπωσιακή δεξαμενή διαμέτρου 5,35 μ., κτισμένη με μεγάλες πελεκητές πέτρες, η οποία ίσως να χρησιμοποιούνταν ως αποθήκη νερού ή ως αποθέτης διαφόρων αντικειμένων. Εκείνο που προξενεί εντύπωση σε κάθε επισκέπτη στο «Ελληνικό» είναι η επιλογή της συγκεκριμένης θέσης, η οποία δεσπόζει στην είσοδο του Κορινθιακού κόλπου και αποδεικνύει τη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι στον τόπο που θα κατοικήσουν, συνδυάζοντας τις καλύτερες δυνατές συνθήκες, τόσο για τη διαβίωσή τους, όσο και για την ασφάλειά τους. Η πρώτη ανασκαφή στον αρχαιολογικό χώρο του «Ελληνικού» έγινε το 1897 και η δεύτερη το 1925. Το κυριότερο μνημείο βεβαίως είναι ο ναός του Ποσειδώνα, διαστάσεων 14,37 επί 31,45. Κατά τον αρχαιολόγο Ορλάνδο, ο ναός αυτός χτίστηκε πριν το 400 π.Χ. και δεν πρόφτασε να ολοκληρωθεί.


ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ: Οι κάτοικοι είναι πολύ φιλόξενοι και ξέρουν να γλεντούν την κάθε μέρα της ζωής τους. Στις παρέες που πίνουν ντόπιο τσίπουρο και κρασί οι Βελβινιώτες έχουν ένα κακό... βγάζουν παρατσούκλια !!!

Σωτήρης Καρέλης